WEBLOG

zaterdag 17 juli 2010
geschreven door: Bert

Hippo tours
We hebben niet echt trouw geblogd deze vakantie, we zijn gewoon te lui geworden van deze heerlijke ontspannen vakantie, waarin we duidelijk meer strand hebben gezien dan andere jaren. Het weer blijft dan ook heerlijk. Soms zelfs een beetje te warm, maar het strand en de airco helpen heel goed. Ik ga beide nog missen als we terug zijn in Nederland en dat moment staat nu voor de deur, morgen gaan we naar huis.

Naast veel lezen, luieren en op het strand liggen hebben we afgelopen week een Hippo tour gedaan. Vorig jaar suggereerde Deb aan ons dat het misschien wel een goed idee zou zijn om op Hippo tour te gaan. Wij moesten daar erg om lachen, omdat de Hippo tour zo ongeveer het meest toeristische is wat je kan doen hier in Toronto en wij er juist altijd prat op gaan dat we hier zo vaak zijn geweest, dat we geen toeristen meer zijn. Maar toen zeiden we tegen Deb: ok, we gaan dat doen, als jij mee gaat. En daar was ze meteen voor in. Maar vorig jaar ging dat niet meer lukken, dus werd het dit jaar en wel afgelopen woensdag.

Naast Deb, gingen ook haar vriendin Lory en cousin Kelly mee. Kelly hadden we al eerder leren kennen en met Lory hadden we meteen een klik, de dag begon meteen al erg gezellig. De tour zelf was erg toeristisch, maar eigenlijk gewoon heel leuk en informatief. Dat kwam ook omdat we een hele goede guide hadden. Het leuke van Hippo tours is dat de bus die ze gebruiken om door downtown Toronto te rijden, ook kan varen. Dus na een leuk ritje door de stad, doken we lake Ontario in om daar nog wat rond te varen.

Na de tour gingen we lekker lunchen en daarmee sloten we een gezellige dag af.

Bekijk de foto's van de Hippo Tour hier: http://toronto.loekenbert.nl/Canada_2010_-_Hippo.html

En wat hebben de rest van de tijd gedaan? Rondgehangen in Churchstreet, aan het strand gelegen, gefietst, gelezen, tv gekeken, veel met de iPad gespeeld, kortom gewoon genoten.
gepost door Bert om 17:02
vrijdag 9 juli 2010
geschreven door: Bert

Week 2
Dagen worden een week en een week als snel twee weken. Morgen is het alweer twee weken geleden dat we hier in Toronto aangekomen zijn. Enerzijds is het allemaal voorbij gevlogen, anderzijds lijkt de tijd dat we aan het werk waren erg ver achter ons te liggen.

We zijn op dit moment ook echt in een vakantiemodus geraakt, door het zeer mooie weer en de vele bezoekjes aan het strand.

Afgelopen maandag hebben we het strand dat dicht bij ons appartement in de buurt ligt bezocht, we moesten namelijk al op tijd weer terug in het appartement zijn om te douchen en ons (ietsje) netter aan te kleden omdat we naar een voorstelling gingen: Joe White and the Seven Divorcées. In dit stuk speelde Janna mee die we 2 jaar geleden al hadden ontmoet bij de “Op zoek naar Maria”-wedstrijd en natuurlijk hebben we haar vorig jaar zien schitteren als Maria von Trapp in “The Sound of Music”. We wisten niet precies wat we ons voor moesten stellen van deze voorstelling, maar het was geweldig! Ik kan geen superlatieven genoeg verzinnen om te benadrukken hoe leuk deze voorstelling was. Het was een soort draak steken met Sneeuwwitje, maar dan wel op een hele professionele manier, met een zeer getalenteerde cast. Dit lijkt me ook een uitgelezen voorstelling voor M-Lab. Voor en na de voorstelling spraken we met een enthousiaste Janna, het was erg leuk om haar weer te zien. Na een maaltijd bij ons favoriete restaurant le Commensal, geheel vegetarisch, maar ook mensen die van vlees houden zullen daar niets te kort komen, zoveel keuze als daar is, hebben we nog wat uren op de “lanai” gezeten met Deb en twee vrouwen die een lange afstandsrelatie hebben die hier ook te gast waren. Loek en ik prezen ons na dat gesprek toch erg gelukkig dat gewoonlijk de langste afstand tussen ons beide ’s-Hertogenbosch – Amsterdam is en niet Engeland – Verenigde Staten.

Dinsdag, woensdag en donderdag zijn stranddagen geweest. Waarvan we de eerste twee dagen doorgebracht hebben op ons favoriete strandje bij Hanlan’s Point. Op dinsdag was het water daar zo koud dat we er echt niet langer dan vijf seconden in konden blijven, zonder gillend weer uit het water te komen. Op woensdag was er waarschijnlijk een andere stroming ontstaan, want toen hebben wel alles bij elkaar wel een uur in het water gelegen. Heerlijk, want woensdag was het helemaal erg warm.

Gisteren zijn we ondanks het warme weer toch maar gaan shoppen en met de airco in het Eaton Centre was dat ook goed te doen. Maar toen we ’s middags aan het strand gingen liggen, zijn we letterlijk gevlucht naar de schaduw, het was veel te warm. Maar ’s avonds was het dan weer lekker om buiten te zitten en dat hebben we dan ook gedaan, samen met Deb, Brian en Kelly, het nichtje van Deb. We waren namelijk uitgenodigd om te komen eten. En na een heerlijk maal en de nodige drankjes, was het heerlijk om alleen maar de trap af te lopen en thuis te zijn.

Vandaag is een dag met veel regen, dus tijd om even alle computerzaken bij te werken. Gelukkig hadden we vandaag al een voorstelling geboekt, waar we zo dadelijk naar toe zullen gaan.

Op onze filmpagina (http://toronto.loekenbert.nl/Films.html) is ons eerste vakantie filmpje geplaatst, het is een kort videoverslag van de reis naar onze favoriete strandje.
gepost door Bert om 21:06
maandag 5 juli 2010
geschreven door: Loek

Pride Weekend!

Het is weer de maandag na Pride. Gewoonlijk een dag dat we enigszins uitgeblust op de bank hangen en niet echt op gang willen komen. En dat is nu eigenlijk weer wel het geval. Ware het niet dat Bert even boodschappen is doen, ik al koffie heb gedronken bij Starbucks en we zo dadelijk op de fiets springen om naar het strand hier dichtbij te gaan. We zijn nog steeds niet naar Hanlan’s Point geweest, ons favoriete strandje op de eilanden, omdat we daar een keer naartoe willen gaan fietsen (om dan vervolgens met ons fietsje op de pont te gaan zodat we ook over de eilanden rond kunnen toeren), maar misschien komt dat er morgen van want het weer blijft de komende week heerlijk. Het zit hier ook tegen een hittegolf aan, maar het is dankzij de airco’s en zo af en toe een koel briesje vanaf zee goed uit te houden. Aan het eind van de middag gaan we naar een voorstelling, dus we zullen hoogstwaarschijnlijk maar een paar uurtjes op het strand blijven.

Het Pride weekend was zeer geslaagd. Nadat we de eerste week eigenlijk voornamelijk rustig aan hadden gedaan. Nog een beetje bijkomen van het harde werken daarvoor. Dus de eerste dagen hebben we lekker de stad weer verkend, gewinkeld, naar Riverdale Farm en de bijbehorende Farmer’s Market geweest en ons ontfermd over een lekke band. Want na een paar dagen was de band van Bert z’n fietsje al helemaal leeg. We dachten eerst nog dat het kwam omdat er iets met het ventiel was, dus toen we een nieuw dopje hadden gekregen van de fietsenmaker en de band hadden opgepompt, leek het ook gerepareerd en heeft Bert er zelfs nog op gereden, maar een dag later was de band weer slap en toen hebben we er maar een nieuwe binnenband op laten zetten. Gelukkig zit er een fietsenmaker in de buurt, dus dat kwam goed uit.

Maar vrijdag begon dus ons Pride-weekend, met een bezoek aan het Panasonic Theatre op Yonge Street, waar we naar een eenmalige theateravond “Gay for Comedy Gala” gingen. We hadden geen idee, wat te verwachten, maar hadden in Nederland al kaartjes besteld omdat we wel zin hadden in een avondje lachen. Uiteindelijk was het gedeelte voor de pauze vooral een dans- en zangshow, waarbij de geluidsinstallatie het bij tijd en wijle behoorlijk af liet weten, maar desondanks was het erg leuk om te zien en kregen we meteen zin om nog meer voorstellingen te gaan zien in Toronto. Toevallig kwamen we in de pauze met een man in gesprek, die zelf in een voorstelling van het Fringe Festival speelt, en daar kregen we natuurlijk meteen een uitnodiging van, dus daar gaan we in ieder geval ook nog heen. Het wordt nog een culturele vakantie! Het gedeelte na de pauze was meer wat we ons erbij hadden voorgesteld en bestond uit een blok van vier stand up comedians, die alle vier echt heel erg grappig waren. Een erg leuke avond dus en een goed begin van ons Pride weekend.

Zaterdagochtend gingen we redelijk op tijd al naar the AGO, the Art Gallery of Ontario. Ten eerste wilde ik daar graag naartoe omdat ik er nog niet binnen was geweest na de verbouwing en er een tentoonstelling was over de wisselwerking van theater op de kunst van de 18de/19deeeuw en ten tweede zou er om half twaalf speciaal voor de Pride een rondleiding zijn door het museum waarbij vooral de nadruk zou liggen op homoseksualiteit in de kunst. Leek me ook wel interessant. Maar toen we om half twaalf met nog een paar anderen klaar stonden op de daarvoor bestemde plek, kwam er een meisje naar ons toe lopen die vroeg of we voor de speciale rondleiding kwamen. Toen wij daarop ‘ja’ antwoorden, zei ze dat ze wel iemand zou gaan zoeken die dat zou kunnen doen en dat het dan een uur later zou beginnen! Net alsof ze het helemaal vergeten waren en er ergens uit de krochten van het museum nog een schoonmaker gezocht moest worden, die een neefje had die wel eens met barbiepoppen speelde en die zou er dan wel iets van kunnen brouwen. We hebben toen maar vriendelijk geknikt en zijn onze eigen toer gaan doen door het museum. We hebben twee tentoonstellingen uitgebreid bezocht, de eerder genoemde “Drama and Desire” en een tentoonstelling over fotocollega’s uit de Victoriaanse tijd, dat ik ook onverwacht erg leuk vond.

De jaarlijkse Dyke March, oftewel Pottenparade hebben we dit jaar maar laten schieten want dat is toch ieder jaar hetzelfde en uiteindelijk ook ieder jaar weer een tegenvaller. We snappen ook niet waarom er een aparte lesboparade moet zijn als ze de dag erna ook allemaal weer meelopen in de officiële Pride Parade. Als het nu iets zou toevoegen zou ik het nog kunnen begrijpen, maar het is alleen maar een stoet achter elkaar lopende vrouwen, meer niet.

’s Avonds zijn we lekker Church Street heen en weer gaan flaneren. We hadden eigenlijk bedacht dat we die avond onze trouwpakken weer aan zouden trekken maar aangezien het 30 graden was, leek ons dat een beetje veel van het goede en we waren er maandag al bijna flauw in gevallen tijdens de opening, dus we hebben ons lekker luchtig gekleed en hebben gezellig de pre-Parade-sfeer opgesnoven in Church Street.

Zondag was dé grote dag: de Pride Parade. We recycleden dit jaar onze zilveren pakjes van vorig jaar, omdat ze toen niet genoeg konden schitteren bij het ontbreken van voldoende zon. Dit jaar konden ze dat zeer zeker wel, want het was de hele dag zonnig, warm en het meeste perfecte Pride-weer. We gingen al vroeg langs de kant van de Parade zitten. We hadden weer stoeltjes bij ons, voldoende water en hadden de perfecte plek die na anderhalf uur wachten al helemaal in de schaduw was, terwijl de rest van de miljoen bezoekers nog steeds in de verzengende hitte tegen het flauwvallen aan het vechten waren. Na ruim twee uur wachten begon de Parade dan eindelijk en vooral het begin gedeelte (lees: de eerste twee uur) was erg leuk. We kregen, dankzij onze outfitjes, weer erg veel leuke reacties van de deelnemers aan de Parade en kregen dan ook weer van alles toegestopt, van lollies tot frisbees en van kralen kettingen tot condooms. En al snel kwam ook burgemeester David Miller langs gelopen, die ons meteen herkende, en spontaan met ons op de foto ging. Helaas zullen wij die foto waarschijnlijk nooit zien, maar wie weet waar die misschien opeens ooit op zal duiken. Maar na twee uur hadden we het eerlijk gezegd wel een beetje gezien en wilden we ook gewoon lekker onze laarzen aantrekken en door Church Street gaan flaneren. En blijkbaar vonden meer mensen dat, want je zag dat het publiek zo langzamerhand ook weg begon te lopen. En toen er ook nog enorme gaten in de Parade vielen, zijn we inderdaad maar onze laarzen aan gaan trekken en zijn we al een stuk richting Church Street gelopen, maar omdat de Parade nog niet ten einde was, konden we Church Street nog niet in, omdat we daarvoor over moesten steken over de straat die nog afgesloten was. En omlopen op die hakken was geen optie!

Toen we dan eindelijk over konden steken, nadat er al honderden foto’s van ons waren gemaakt en we regelmatig de aandacht de de Parade hadden weg getrokken (sorry!), hebben we eerst een flinke energieboost genomen in de vorm van een aardbeien/bananen –smoothie en hebben we ons toen in het feestgedruis gestort. En ik overdrijf echt niet als ik zeg dat er meer dan duizend foto’s van ons zijn gemaakt in de drie uur dat we rondgelopen hebben op Church Street. En met rondlopen moet je denken aan 100 meter in drie uur, omdat iedereen met ons op de foto wil, wat wij natuurlijk alleen maar leuk vinden. Het poseren begint ons ook al beter af te gaan, want dit keer kregen we geen kramp in onze kaken. Het lopen op de laarzen daarentegen gaat nooit wennen en dat ik geen blaren heb, verbaast me alleszins. Ook van de duizend foto’s zullen we er waarschijnlijk geen enkele terugzien, maar we blijven het internet afstruinen en misschien dat we er nog wel eentje tegen gaan komen. Het grappige is ook dat iedereen met ons op de foto wil, van mini-Aziaatjes tot gigantische behaarde beren (menselijke vorm dan!) en van oude omaatjes met looprekken tot twintigjarige it-boys en iedereen vindt ons unaniem “cute”! En meer dan de helft denkt dat wij “twins” zijn, wat dan wel weer een beetje ziek is, maar voor mij dan wel weer een compliment (of is het juist een belediging voor Bert!?)

Rond acht uur hebben we de handdoek in de ring gegooid en hebben we ons ergens decent verkleed en zijn we naar het appartement gegaan, volledig anoniem en hebben we ons daar gestort op een heerlijk pizza! Pride was weer voorbij en het was weer geweldig!

gepost door Loek om 17:52

geschreven door: Bert

Happy Pride!
gepost door Bert om 15:04
zaterdag 3 juli 2010
geschreven door: Bert

Vakantie, vakantie
De vakantie kabbelt lekker rustig door. De positieve trend in het weer heeft zich doorgezet en het is nu echt zomer hier. Het gaat de komende dagen misschien wel weer iets te warm worden, maar we moeten als echte Nederlanders natuurlijk nog wel iets te klagen houden.

De afgelopen dagen hebben we ons vergaapt aan ondergoed modeshows, lekker door de stad gelopen, de sfeer van Pride opgesnoven, gekletst met Deborah, aan het strand gelegen en natuurlijk gewinkeld. Maar vooral gewoon genoten van de vakantie. Inmiddels is het weekend aangebroken en zal morgen het hoogtepunt van de Pride plaats vinden, namelijk de parade met daarop volgend de drukte in Church Street. Vandaag nog even onze pakjes passen en dan zijn we er weer helemaal klaar voor!

We hebben ook weer wat foto's toegevoegd: http://toronto.loekenbert.nl/Canada_2010_2.html
gepost door Bert om 14:39
donderdag 1 juli 2010
geschreven door: Bert

Foto's online
De eerste foto's zijn nu te bekijken op: http://toronto.loekenbert.nl/Fotos.html
gepost door Bert om 01:02
dinsdag 29 juni 2010
geschreven door: Loek

foto's
Het kan even duren voordat je foto's ziet in ons weblog, er zijn wat problemen met de internet verbinding hier.
gepost door Loek om 23:44

geschreven door: Loek

fietsen en regen.
Het is heel bizar om in een stad te zijn, waar zulke afschuwelijke rellen plaats vinden zonder dat je er zelf eigenlijk veel van merkt. Nu is dat niet echt nieuw voor mij, omdat er op het Mercatorplein (ongeveer naast mijn huis) ook wel eens een derde Wereldoorlog is gevoerd, terwijl ik rustig op de bank op AT5 naar, wat ik dacht, archiefbeelden van rellen zat te kijken. Nu is de afstand van waar we hier zitten naar downtown Toronto ook meer dan een half uur reizen, dus dan is het ook wel logisch, dat we er niet veel van mee hebben gekregen. Maar al met al was de binnenstad van Toronto dit weekend dus een no go area, Toronto totaal onwaardig. De burgemeester was dan ook not amused in zijn reactie op de problemen rondom de G20, die de stad een miljard dollar aan veiligheidsmaatregelen had gekost.

Begrijpelijk dan ook dat de burgemeester maandag tijdens de officiële opening van de GayPride erg veel behoefte had aan een positieve impuls voor zijn stad, waar hij dit jaar voor het laatste jaar burgervader van mag zijn, want de campagnes voor de nieuwe burgemeester zijn al in volle gang. Nu mochten wij daar gisteren nog een graantje van meepikken, toen de burgemeester direct na aankomst op Nathan Philips Square vol enthousiasme op ons afkwam en een geanimeerd praatje kwam maken. Nu moet ik wel bekennen, dat we voor de gelegenheid onze trouwkostuums hadden aangetrokken. Zodra hij ons zag zitten kwam hij naar ons toe en vroeg hij waar we die pakken vandaan hadden en bekende hij dat hij ook best wel eens zoiets zou willen dragen. Wij natuurlijk meteen vertellen dat het onze trouwpakken waren en dat we uit Nederland kwamen etc. En alsof dat nog niet genoeg eer was, besloot David Miller (de burgemeester) ons ook nog even in zijn positieve boodschap te benoemen, waarna hij ons vroeg op te staan en we een hartelijk applaus mochten ontvangen van de aanwezige menigte. Na een enigszins depressief begin van de vakantie in Toronto, door de rellen en de aanhoudende regen en onweer, begon maandag dan toch eindelijk de zon zowel letterlijk als figuurlijk te schijnen.

We zaten dan ook een beetje weg te zweten in onze pakken, maar gelukkig was de opening maar een kort half uurtje en konden we daarna weer in de airco van de metro terug naar het appartement, waar we snel een korte broek en shirt aan trokken en weer terug de stad in gingen om onze fietsjes te gaan huren voor de rest van de vakantie. Vorig jaar hadden we een community project ontdekt waar we tegen een redelijke prijs fietsen konden huren en dat was zo goed bevallen dat we dat nu weer wilden. Gelukkig waren er nog net twee fietsen te huur, dus we hadden erg veel geluk. Het waren ook andersoortige fietsjes dan vorig jaar, een beetje poco loco-achtig (een merk dat ik eigenlijk verfoei, vanwege de belachelijke fietssturen) maar aangezien het stuur redelijk normaal is, durf ik er toch wel op te rijden. Op de terugweg naar het appartement zijn we nog even linksaf geslagen om een lemonade te gaan drinken bij Timothy’s, waar we (hoe kan het ook anders) direct onze kennis Gerry Haley (aka Mamma G.) tegenkwamen, waar we even een gezellig uurtje mee hebben gebabbeld, waarna we verder zijn gaan fietsen, want we hadden nog een half uurtje voor de boeg. Na een kwartiertje voelden we echter de eerste druppels alweer op ons hoofd en binnen een minuut reden we in een stortbui, waar je u tegen zegt. Omdat het zo snel ging, was er geen redden meer aan en besloten we maar door te fietsen in plaats van te schuilen, waardoor we als een stelletje verzopen katten bij het appartement aankwamen, waar het helemaal niet geregend had. Plaatselijke buien zijn hier zeer plaatselijk blijkbaar. Onderweg scheurde ook onze H&M-tas nog open, waardoor we een spoor van kleding achter ons lieten, die we in de wolkbreuk met gevaar voor eigen leven nog op moesten rapen. Ja, het klinkt inderdaad erg stom, dat je in Nederland op elke straathoek een H&M hebt en dan ga je in Toronto daar juist shoppen maar “in our defence”: alle impulsaankopen hadden we gewoon écht nodig! Je kunt toch geen vakantie vieren zonder twee strikjes met bromvliegmotief?

Voor de komende dagen is geen regen meer voorspeld. Wel veel zon en opklimmende temperaturen. Het aankomende GayPride weekend gaat zelfs zeer warm en zomers worden, dus deze keer hoeven we waarschijnlijk geen parapluutjes mee te nemen en zullen onze zilveren pakjes verblindend werken.
gepost door Loek om 23:42
zondag 27 juni 2010
geschreven door: Bert

We zijn weer in Toronto!
Als mensen ons vragen waarom wij toch ieder jaar weer terugkeren naar Toronto, dan zeggen we meestal: “omdat het een stad is met de allure van New York, maar dan met leukere mensen en het strand om de hoek”. We zijn er inmiddels echter achter dat de stad niet zo’n leuke plek is tijdens de G20 top. Het appartement waar we zitten is perfect, maar normaal gesproken vinden we dat het wel iets dichter bij downtown Toronto zou mogen liggen. Gisteren waren we er blij om dat dat niet het geval is. Vol afschuw hebben we op televisie zitten kijken hoe demonstranten tegen de G20 top de ramen van winkels in Yonge Street insloegen (dat is de straat waar ook de gaypride parade doorheen gaat) en hoe politiewagens in de fik gestoken werden. Op internet lezen we dat er zelfs in het Eaton Center (ons favoriete winkelcentrum) is geplunderd en dat het hals over kop is gesloten. We hebben dus gisteren maar af gezien van ons eerste bezoekje aan het centrum en besloten in en rond het appartement te verblijven. Daar kwam ook nog bij dat het heel hard regende toen het we aankwamen en dat is eigenlijk zo’n beetje de hele tijd doorgegaan.

Maar zoals altijd: achter de wolken schijnt de zon! Na vanmiddag zal de G20 top voorbij zijn en trekken de anti-globalisten weer naar de volgende plek om hun rottigheid uit te halen en zal de rust weer terugkeren in Toronto. En ook het weer zal dan veranderen, lekker zonnig rond 24 graden. Ideaal weer om van de stad te genieten.

Daarnaast is onze vlucht zo prettig verlopen als een vlucht ongeveer acht uur durende vlucht maar kan verlopen. Het inchecken verliep echt pijlsnel, we konden meteen doorlopen naar de balie, er waren er zelfs twee gewoon vrij. Wij hadden een zogenaamde option plus geboekt, voor meer beenruimte. Hierbij bleken we echter ook meteen soort van priority boeking te hebben gemaakt, waardoor we eerder een boord mochten (alhoewel dat een bedenkelijk voordeel is, acht uur in zo’n ding is eigenlijk lang genoeg) en ook onze bagage sneller afgehandeld zou worden.

Na zonder problemen de douane te zijn gepasseerd, wat te hebben gewinkeld en nog wat suf bij de gate te hebben gehangen (we waren immers al om vier uur in de ochtend opgestaan), gingen we ruim voor de vertrektijd boarden. En de gehele vlucht was vrij comfortabel. Genoeg beenruimte, champagne bij binnenkomst (alhoewel ik dat wijselijk heb laten staan, iemand die nooit drinkt moet ’s morgens om 10:00 geen champagne drinken) en via onze iPad hadden we de leukste films bij de hand. We kwamen er wel achter dat de iPad best moeite had met het opboksen tegen het vliegtuig lawaai. Daar moeten we nog iets op vinden dat voordeliger is dan de koptelefoon van 349,00 die ik in een computerblad zag staan.

Hoewel onze taxichauffeur haast geen Engels sprak, kwamen toch vlot en zonder G20 problemen aan bij het appartement. Het was geweldig om Deb weer te zien en na een spontane knuffel gaf ze ons twee paraplu’s waarmee we naar de winkels zijn gelopen om onze eerste boodschappen te doen. Ze was namelijk nog even met het appartement bezig. Toen we met onze boodschappen en TTC (openbaar vervoer) passen terug kwamen bij het appartement kwam Deb net met de Pinesol naar buiten en rook het binnen dennenfris.

En de rest van de dag hebben we besteed aan lekker eten, lezen, internetten, televisie kijken, tot we uiteindelijk om 21:00 omvielen van de slaap. We hebben allebei heerlijk geslapen, alhoewel het hier nog super vroeg is. Maar een heerlik tijdstip om even te bloggen. Helaas nog zonder foto’s want we kunnen deze momenteel niet uploaden. Waarschijnlijk een tijdelijke storing, maar anders heb ik hier genoeg technologie bij de hand om het anders op te lossen. En eerlijk gezegd, we hebben nog geen kiekje gemaakt!
gepost door Bert om 11:34
zaterdag 27 februari 2010
geschreven door: Bert

Vancouver in beeld
Vanaf nu zijn de foto's en de video van Vancouver te bekijken.

De foto's vind je hier: http://www.vancouver.loekenbert.nl

En dit is het filmpje:

gepost door Bert om 13:31

ARCHIEF




Powered by Blogger